Strona internetowa mgr Beaty Harasim

 

 

   
   
   
   
   
   
   
   
   
     
     
     


Był taki wrzesień.

 

Scenariusz uroczystości poświęconej
68. rocznicy agresji Związku Radzieckiego na Polskę 17 września 1939r.

 

 

Meldunek o ataku na Westerplatte, 1.09.1939r. mjr Henryk Sucharski

 

Narrator I

Wrzesień kojarzy się wszystkim z zakończeniem wakacji, rozpoczęciem roku szkolnego, cudownym babim latem. Nie zawsze jednak tak było. Nie możemy zapomnieć, co wydarzyło się we wrześniu 1939r.

1 września o świcie wojska niemieckie zaatakowały obszar państwa polskiego na lądzie, morzu i powietrzu. Rozpoczęła się trwająca 36 dni wojna obronna Polski. Rozpoczęła się zarazem II wojna światowa.

 

Pieśń Atak, sł. K. Pac-Gajewska, muz. B. Szulia - podkład do recytacji.

 

Recytator I

Sześć długich zim,

pięć długich lat

szła światem wojna,

żłobiła ślad.

Ogień miotała, śmierć i zniszczenie.

Sześć ostrych zim, pięć skwarnych lat.

 

Narrator II

Nastąpiły ataki powietrzne na Warszawę, Łódź, Częstochowę, Kraków i Poznań. Bombardowano lotniska, zaciekle usiłując zniszczyć polskie siły lotnicze na ziemi. Bombardowano mosty, wykolejano pociągi, zrzucano bomby na posuwające się drogami kolumny uciekinierów. Hitlerowskie Einsatzgruppen szalały na tyłach, terroryzując ludność
i rozstrzeliwując więźniów i zakładników.(.). Pod koniec drugiego tygodnia września Warszawa była już otoczona.

 

Recytator II

"Uwaga! Uwaga! Przeszedł!
Koma trzy!"
Ktoś biegnie po schodach.
Trzasnęły gdzieś drzwi.
Ze zgiełku i wrzawy
Dźwięk jeden wybucha i rośnie,
Kołuje jękliwie,
Głos syren - w oktawy
Opada - i wznosi się jęk:
"Ogłaszam alarm dla miasta Warszawy!"

 

I cisza.
Gdzieś z góry
Brzęczy, brzęczy, szumi i drży.
I pękł
Głucho w głąb.
Raz, dwa, trzy.
Seria bomb.

To gdzieś dalej. Nie ma obawy.
Pewnie Praga.
A teraz bliżej, jeszcze bliżej.
Tuż, tuż.
Krzyk jak strzęp krwawy.
I cisza, cisza, która się wzmaga.
"Uwaga! Uwaga!
Odwołuję alarm dla miasta Warszawy!" (.)

 

                                                                 Antoni Słonimski "Alarm"

 

Pieśń Konarmiejska, muz. D.Pokrass

 

Narrator I

17 września armia radziecka na rozkaz Stalina przekroczyła granicę Polski na Wschodzie. Stało się to, czego władze polskie obawiały się najbardziej: Niemcy i Rosja po raz czwarty
w historii zadecydowały o losach polski. Armia Czerwona miała nieść - jak twierdziła radziecka propaganda - "wolność i szczęście", "chleb i pracę". Było jednak inaczej.

 

Posłuchajmy wspomnień tych, którzy przeżyli tamte dni.

 

Relacja telegrafisty Mikołaja Pawłowskiego.

 

Uczeń I

Ranek 17 września pamiętam doskonale. Pełniłem wtedy dyżur przy aparacie telefonicznym. O 4,50 zgłosiła się stacja graniczna Stołpce. Informowała o przekroczeniu granicy państwa przez wojska sowieckie. Uzgodniono, że żołnierze polscy złożą broń i będą uważani
za jeńców wojennych. Następnego dnia nastąpił wymarsz polskich oddziałów z miasta. Szły eskortowane przez czerwonoarmistów z karabinami i psami. Na czele oficerowie
i generałowie. (.) Ładowano ich w wagony i wysyłano na wschód w kierunku Mińska.

 

Narrator I

Relacja Danuty Chodorowskiej - 17 września 1939r. miała zaledwie 10 lat.

 

Uczeń II

Którejś nocy do drzwi zapukali Rosjanie. Matka na klęczkach prosiła o pozostawienie nas
w domu. Zapakowano nas na ciężarowe samochody, potem do bydlęcych wagonów
i pojechaliśmy. Spaliśmy na słomie, jedliśmy niewiele, obok nas umierali ludzie. Po kilku tygodniach dotarliśmy do Ochry. W zimie mama pracowała przy karczowaniu lasu. Dokuczało nam zimno i wszy. Mama odmroziła sobie nogi. Lekarza nie było, wdała się gangrena. Zmarła 5 lutego 1945 roku. Sąsiedzi zawinęli jej ciało w koc i pogrzebali w obcej ziemi. Razem z bratem nie uczestniczyliśmy w pogrzebie, bo nie mieliśmy butów i odzieży.

 

Narrator I

Relacja Stanisława Leszkowicza - wówczas kilkunastoletniego chłopca.

 

Uczeń III

Wczesnym rankiem 17 września obudziły nas strzały na granicy(.) Dopiero po kilku dniach zobaczyłem z bliska żołnierzy radzieckich.

Po kilku tygodniach od wkroczenia  Armii Czerwonej nadeszła wiadomość o uruchomieniu zajęć szkolnych. Było to zorganizowanie o nazwie Niepełna Szkoła Średnia w Dolhinowie. Poinformowano nas, że jest to szkoła radziecka, z językiem wykładowym białoruskim.(.) Ani jeden nauczyciel nie pozostał ze szkoły polskiej. Język polski przestał w szkole istnieć.

Dwa lata nauki minęło szybko. Przez ten czas wielu uczniów ubyło. Działo się to najczęściej tak, że w czasie lekcji przychodziło do klasy dwóch uzbrojonych funkcjonariuszy NKWD
i pytali, czy jest np.  obecna Janina Kowalska, po czym mówili "Proszę z nami!". Wszyscy wiedzieliśmy, że przed jej domem stoi samochód ciężarowy, a jej rodzice
wraz
z rodzeństwem otrzymali dwie godziny na spakowanie dobytku i załadowanie go
na przygotowaną ciężarówkę. W ten sposób najczęściej przebiegała wywózka Polaków
"na białe niedźwiedzie". Tak bowiem powszechnie nazywano wśród mieszkańców akcję deportacji Polaków. Objęto nią przede wszystkim rodziny byłych urzędników, wojskowych, policjantów, właścicieli majątków ziemskich, zamożniejszych gospodarzy, a nawet zwykłych biednych chłopów, którzy czuli się patriotami.

 

Narrator II

Polakom zamieszkującym tereny zajęte przez Związek Radziecki Armia Czerwona
nie przyniosła ani wolności, ani szczęścia, ani chleba. NKWD przystąpiła do masowych aresztowań. Ludzi wywożono do łagrów, w głąb Rosji, na daleką Syberię.

 

Recytator I

.Wojna, wojna!

Pociągami całemi

Uwożą lud z naszej ziemi.

...

Boże, coś kazał miłować bliźniego,

Cóż ci za krzywdę skrawek nasze ziemi

Uczynił, Boże, żeś na świata kres

Tyle krwi, tyle klątw, tyle łez

Zażądał od nas, Ty, Bóg nieogarnięty,

Żywy, sprawiedliwy, święty!

 

Narrator II

Ilu polskich żołnierzy zginęło w walkach z Armią Czerwoną, do dziś właściwie nie wiadomo. Do niewoli wzięto około 250 tys. Wielu oficerów, policjantów i KOP-istów rozstrzelanych zostało natychmiast. Podobny los spotkał także część ludności cywilnej, uznanej
za "burżujów". Większość oficerów osadzono w obozach na terenie Związku Radzieckiego. Nigdy z nich nie powrócili.

 

Narrator I

W roku 1943 w lesie katyńskim odnaleziono groby pomordowanych jeńców z Kozielska.

 

Uczeń III

Katyń - to miejsce i nazwa, które pozostaną na zawsze w pamięci każdego Polaka.

 

 

 

Uczeń II

Katyń - to słowo kojarzące się z okrucieństwem, bestialstwem i podstępem. Okrucieństwem wobec ofiar, nienawiścią do ludzi mówiących innym językiem i wyznających odmienny światopogląd.

 

Uczeń I

Katyń - to także oszustwo popełnione wobec ludzi, którym wpierw kazano wierzyć, że mają być uwolnieni i powrócą do swoich rodzin, aby później wymordować ich jednego po drugim bez żadnego ostrzeżenia, bez możliwości napisania ostatniego listu, nawet odmówienia ostatniej modlitwy.

 

Pieśń Modlitwa obozowa - podkład do recytacji

 

Recytator III

Żołnierzom naszym

Jeńcom wojennym

Zamordowanym

W Katyniu - Katyniach

Krzyże wznieśmy.

Krzyże pamięci

Krzyże chwały

I krzyże święte.

Dajmy im miejsce

Miejsce godne

Godne i trwałe

W nas

W rodzinach naszych

W narodzie

W historii

W działaniach naszych.

 

Recytator zapala znicz pod brzozowym krzyżem.

 

Narrator I

Naród polski we wrześniu 1939r. przeciwstawił wielkiego ducha walki wielekroć silniejszemu wrogowi. Stanęliśmy w obronie wartości dla nas najważniejszych: niepodległości, wolności i godności narodowej. W obliczu zagrożenia zewnętrznego naród nasz ujawnił jedność myśli i czynów.
Na polach bitewnych Westerplatte i Kutna, w bagnach Wizny, na ulicach bohaterskiej Warszawy,
w łagrach i obozach radzieckich żołnierze i cywile, robotnicy, inteligenci i chłopi, harcerze i weterani powstań narodowych jedność tę krwią świadczyli.

 

Narrator II

To dzięki nim - prawdziwym patriotom, bohaterom II wojny światowej, tym znanym
i tym nieznanym - nadal dumnie brzmią słowa:

 

Wszyscy

Jeszcze Polska nie zginęła.

 

Narrator II

Do hymnu

 

Mazurek Dąbrowskiego

 

Narrator II

Po hymnie

 

Dzieci wręczają kwiaty Sybirakom.

 

Narrator I

Wspomnieniami tamtych dni zechcieli podzielić się z nami nasi goście - członkowie Związku Sybiraków.

 

Wspomnienia gości. Odpowiedzi gości  na pytania uczniów - widzów.

 

 

 

                                                                               Opracowały:

 

                                                                                    Urszula Lipnicka

                                                                                 Beata Harasim

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

KARTA OSIĄGNIĘĆ UCZNIA KLASY I

 

JĘZYK ANGIELSKI

 

semestr II 

 rok szkolny 2007/2008

 

UCZEŃ:

KLASA:

NAUCZYCIEL:

 

 

OBSZARY AKTYWNOŚCI

POZIOM OSIĄGNIĘĆ

Mówienie

 

pełny:          W pełni opanował/a słownictwo poznawane na lekcjach.

częściowy:   Częściowo opanował/a słownictwo poznawane na lekcjach.

minimalny: Ma kłopoty z przypominaniem sobie poznanego słownictwa.

 

 

 

 

Słuchanie

 

pełny:           Potrafi wydobyć wszystkie potrzebne informacje z tekstu
słuchanego/rozmowy.

częściowy:    Potrafi wydobyć większość potrzebnych informacji z tekstu
słuchanego/rozmowy.

minimalny:  Trudność sprawiają mu ćwiczenie oparte na rozumieniu
ze słuchu.

 

 

 

Czytanie

 

pełny:            Czyta głośno proste zdania.

częściowy:     Czyta głośno pojedyncze wyrazy.

minimalny:  Czyta pojedyncze wyrazy na podstawie kojarzenia formy
pisemnej z obrazkiem.

 

 

 

Pisanie

 

pełny:          Podejmuje udane próby zapisu wyrazów z pamięci/słuchu.

częściowy:   Przepisuje poprawnie wyrazy, zdania.

minimalny: Trudność sprawia mu poprawne zapisanie wyrazów, zdań.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

podpis nauczyciela

 

 

KARTA OSIĄGNIĘĆ UCZNIA KLASY II

 

JĘZYK ANGIELSKI

 

semestr II 

 rok szkolny 2007/2008

 

UCZEŃ:

KLASA:

NAUCZYCIEL:

 

 

OBSZARY AKTYWNOŚCI

POZIOM OSIĄGNIĘĆ

Mówienie

 

pełny:          W pełni opanował/a słownictwo poznawane na lekcjach.

częściowy:   Częściowo opanował/a słownictwo poznawane na lekcjach.

minimalny: Ma kłopoty z przypominaniem sobie poznanego słownictwa.

 

 

 

 

Słuchanie

 

pełny:           Potrafi wydobyć wszystkie potrzebne informacje z tekstu
słuchanego/rozmowy.

częściowy:    Potrafi wydobyć większość potrzebnych informacji z tekstu
słuchanego/rozmowy.

minimalny:  Trudność sprawiają mu ćwiczenie oparte na rozumieniu
ze słuchu.

 

 

 

Czytanie

 

pełny:            Czyta głośno  i cicho ze zrozumieniem.

częściowy:     Czyta głośno proste zdania.

minimalny:   Czyta głośno pojedyncze wyrazy.

 

 

 

Pisanie

 

pełny:             Pisze poprawnie poznane wyrazy z pamięci/słuchu.

częściowy: Pisze poprawnie większość poznanych wyrazów
z pamięci/słuchu.

minimalny:  W stopniu minimalnym opanował/a umiejętność zapisu
poznanych wyrazów z pamięci/słuchu.

 

 

 

 

 

 

 

 

podpis nauczyciela

 

 

 

 

 

KARTA OSIĄGNIĘĆ UCZNIA KLASY III

 

JĘZYK ANGIELSKI

 

semestr II 

 rok szkolny 2007/2008

 

UCZEŃ:

KLASA:

NAUCZYCIEL:

 

 

OBSZARY AKTYWNOŚCI

POZIOM OSIĄGNIĘĆ

Mówienie

 

pełny:          W pełni opanował/a słownictwo poznawane na lekcjach.

częściowy:   Częściowo opanował/a słownictwo poznawane na lekcjach.

minimalny: Ma kłopoty z przypominaniem sobie poznanego słownictwa.

 

 

 

 

Słuchanie

 

pełny:           Potrafi wydobyć wszystkie potrzebne informacje z tekstu
słuchanego/rozmowy.

częściowy:    Potrafi wydobyć większość potrzebnych informacji z tekstu
słuchanego/rozmowy.

minimalny:  Trudność sprawiają mu ćwiczenie oparte na rozumieniu
ze słuchu.

 

 

 

Czytanie

 

pełny:            Czyta głośno  i cicho ze zrozumieniem.

częściowy:     Czyta głośno zdania.

minimalny:   Czyta głośno pojedyncze wyrazy.

 

 

 

Pisanie

 

pełny:             Pisze poprawnie poznane wyrazy z pamięci/słuchu.

częściowy: Pisze poprawnie większość poznanych wyrazów
z pamięci/słuchu.

minimalny:  W stopniu minimalnym opanował/a umiejętność zapisu
poznanych wyrazów z pamięci/słuchu.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

podpis nauczyciela